Strona główna/Materiały/

Jak poprawnie ułożyć bibliografię


            Bibliografia jest spisem źródeł (książek, czasopism, artykułów, stron internetowych), z których korzystałeś/łaś podczas pisania swojej pracy. Musisz ująć wszystkie prace, do których się odwołujesz, w przeciwnym przypadku Twoja praca będzie plagiatem.

            Oto kilka porad, jak dobrze ułożyć bibliografię.

  1. Wszystkie pozycje podajemy w kolejności alfabetycznej, wg pierwszej litery nazwiska autora.
  2. Przykład:

    1. Abramowski J....
    2. Jeżyk F.....
    3. Straszewski M.....
    4. Zieliński J.....

  3. W przypadku, gdy korzystasz z pracy, która ma wielu autorów, np. słowniki, umieszczasz je pod wszystkimi pozycjami, które mają autorów, również alfabetycznie.
  4. Przykład:

    1. Abramowski J....
    2. Jeżyk F.....
    3. Straszewski M.....
    4. Poradnik młodego polonisty....
    5. Słownik polsko-angielski...
    6. Słownik polsko-niemiecki...

  5. Jeżeli korzystałeś/łaś ze stron internetowych, umieszczasz je na samym końcu bibliografii.
  6. Przykład:

    1. Abramowski J....
    2. Jeżyk F.....
    3. Straszewski M.....
    4. Poradnik młodego polonisty....
    5. Słownik polsko-angielski...
    6. Słownik polsko-niemiecki...
    7. http://jezyk-polski.eza.pl
    8. http://republika.pl/evacska

  7. Przy układaniu bibliografii najpierw umieszczaj książki, następnie czasopisma, na końcu strony www.
  8. Schemat układu bibliografii:

    1. książki posiadającego 1, 2, 3 lub 4 autorów
    2. książki, które są pracą zbiorową (mają więcej niż 4 autorów i redaktora)
    3. czasopisma
    4. strony internetowe

    UWAGA!!!

    • Nie zamieszczaj jako bibliografii ściąg (drukowanych i internetowych), streszczeń, bryków.
    • Nie zamieszczaj jako źródła więcej niż 1 podręcznik szkolny.
    • Nie zamieszczaj jako źródła podręczników z gimnazjum i szkoły podstawowej. 

  9. Poprawna pozycja bibliografii zawiera: nazwisko i pierwszą literę imienia autora cytowanego dzieła, tytuł pracy (kursywą), miejsce i rok wydania.

    Przykład:

    Mickiewicz A., Pan Tadeusz, Warszawa 1990

  10. Jeżeli tekst, z którego korzystaliśmy był drukowany w czasopiśmie, obowiązuje kilka innych informacji. Musimy podać nazwisko autora, tytuł czasopisma (zwykłą czcionką w cudzysłowie), rocznik i numer wydania oraz numer stron/y.

    Przykład:

    Mickiewicz A., Pan Tadeusz, [w:] „Dekada Literacka” 1989/4, str. 3 – 33

          Symbol [w:] oznacza, że tekst, z którego korzystaliśmy nie jest osobną publikacją, tylko częścią pracy zbiorowej albo był drukowany w jakimś czasopiśmie.

  11. Jeszcze inna procedura obowiązuje przy pracy zbiorowej (książce, w której są teksty wielu autorów).

    1. jeżeli korzystamy z całej pracy (np. słownik) procedura jest następująca – tytuł, nazwisko redaktora, miejsce rok wydania. 

      Przykład:

      Słownik polsko-litewski, pod red. A. Mickiewicza, Warszawa 1989

    2. jeżeli korzystamy z publikacji, która znajduje się w tomie zbiorowym procedura jest następująca: nazwisko imię autora, tytuł tekstu (z którego korzystaliśmy), [w:] tytuł pracy zbiorowej, nazwisko redaktora, miejsce rok wydania, numer strony.

      Przykład:

      Mickiewicz A., Pan Tadeusz, [w:] Romantycy polscy, pod red. J. Słowacki, Warszawa 1989, str. 34 – 67

Jak widzisz, zasady przy tworzeniu przypisów i bibliografii są takie same. Powinno Ci to ułatwić tworzenie poprawnego wykazu materiałów, które zostały przez Ciebie wykorzystane przy pisaniu matury wewnętrznej, a także późniejszych egzaminów. 



Jak poprawnie redagować przypisy

bibliografia tekstu, redagowanie, układanie, tworzenie, pisanie, budowanie, zasady układania, pisania, tworzenia, redagowania bibliografii




Allegro - największe aukcje internetowe, najniższe ceny! Kup i sprzedaj!