Strona główna/Materiały/

Jak poprawnie ułożyć bibliografię

            Oto kilka porad, jak dobrze ułożyć bibliografię.

1. Wszystkie pozycje podajemy w kolejności alfabetycznej, wg pierwszej litery nazwiska autora.

Przykład:

1. Abramowski J....
2. Jeżyk F.....
3. Straszewski M.....
4. Zieliński J.....


2. W przypadku, gdy korzystasz z pracy, która ma wielu autorów, np. słowniki, umieszczasz je pod wszystkimi pozycjami, które mają autorów, również alfabetycznie.

Przykład:

1. Abramowski J....
2. Jeżyk F.....
3. Straszewski M.....
4. Poradnik młodego polonisty....
5. Słownik polsko-angielski...
6. Słownik polsko-niemiecki...


3. Jeżeli korzystałeś/łaś ze stron internetowych, umieszczasz je na samym końcu bibliografii.

Przykład:

1. Abramowski J....
2. Jeżyk F.....
3. Straszewski M.....
4. Poradnik młodego polonisty....
5. Słownik polsko-angielski...
6. Słownik polsko-niemiecki...
7. http://jezyk-polski.eza.pl
8. http://republika.pl/evacska


4. Przy układaniu bibliografii najpierw umieszczaj książki, następnie czasopisma, na końcu strony www.

Schemat układu bibliografii:

1. książki posiadającego 1, 2, 3 lub 4 autorów
2. książki, które są pracą zbiorową (mają więcej niż 4 autorów i redaktora)
3. czasopisma
4. strony internetowe

UWAGA!!!

• Nie zamieszczaj jako bibliografii ściąg (drukowanych i internetowych), streszczeń, bryków.
• Nie zamieszczaj jako źródła więcej niż 1 podręcznik szkolny.
• Nie zamieszczaj jako źródła podręczników z gimnazjum i szkoły podstawowej. 


5. Poprawna pozycja bibliografii zawiera: nazwisko i pierwszą literę imienia autora cytowanego dzieła, tytuł pracy (kursywą), miejsce i rok wydania.

   Przykład:

   Mickiewicz A., Pan Tadeusz, Warszawa 1990

6. Jeżeli tekst, z którego korzystaliśmy był drukowany w czasopiśmie, obowiązuje kilka innych informacji. Musimy podać nazwisko autora, tytuł czasopisma (zwykłą czcionką w cudzysłowie), rocznik i numer wydania oraz numer stron/y.

   Przykład:

   Mickiewicz A., Pan Tadeusz, [w:] „Dekada Literacka” 1989/4, str. 3 – 33

         Symbol [w:] oznacza, że tekst, z którego korzystaliśmy nie jest osobną publikacją, tylko częścią pracy zbiorowej albo był drukowany w jakimś czasopiśmie.

7. Jeszcze inna procedura obowiązuje przy pracy zbiorowej (książce, w której są teksty wielu autorów).
   
   
   1. jeżeli korzystamy z całej pracy (np. słownik) procedura jest następująca – tytuł, nazwisko redaktora, miejsce rok wydania. 

      Przykład:

      Słownik polsko-litewski, pod red. A. Mickiewicza, Warszawa 1989

   2. jeżeli korzystamy z publikacji, która znajduje się w tomie zbiorowym procedura jest następująca: nazwisko imię autora, tytuł tekstu (z którego korzystaliśmy), [w:] tytuł pracy zbiorowej, nazwisko redaktora, miejsce rok wydania, numer strony.

      Przykład:

      Mickiewicz A., Pan Tadeusz, [w:] Romantycy polscy, pod red. J. Słowacki, Warszawa 1989, str. 34 – 67

Jak widzisz, zasady przy tworzeniu przypisów i bibliografii są takie same. Powinno Ci to ułatwić tworzenie poprawnego wykazu materiałów, które zostały przez Ciebie wykorzystane przy pisaniu matury wewnętrznej, a także późniejszych egzaminów. 

Jak poprawnie redagować przypisy

bibliografia tekstu, redagowanie, układanie, tworzenie, pisanie, budowanie, zasady układania, pisania, tworzenia, redagowania bibliografii